Shaker per cocktail

De Boston set is wat vrijwel elke bartender gebruikt: een grote tin van 80 cl en een kleinere die je er schuin in slaat. Hij sluit met een tik, opent met een tik en heeft geen onderdelen die kunnen vastvriezen. Je hebt er wel een losse zeef bij nodig. De cobbler shaker van 50 cl heeft die zeef al in de deksel zitten, plus een maatdop, en is daarmee de logische keuze voor thuis. Het nadeel is dat de deksel bij hard schudden soms vastvriest. De Parisian van 55 tot 65 cl is een tweedelige shaker zonder ingebouwde zeef, met een strakkere lijn dan de Boston.

Op inhoud kom je met 50 cl een heel eind voor een enkele cocktail. Wil je er twee tegelijk maken, neem dan 70 of 80 cl, want er moet ook ruim ijs bij. Roestvrij staal is de standaard en het makkelijkst schoon te houden. Koper en goud zijn een afwerklaag: mooi achter de bar, maar houd ze uit de vaatwasser.

Vul de tin voor tweederde met ijs, giet de ingredienten erbij en sluit af. Gebruik grote ijsblokken, want klein ijs smelt te snel en maakt je cocktail waterig. Schud hard en kort: tien tot vijftien seconden is genoeg voor een margarita of een daiquiri. Alles wat sap, ei of room bevat gaat in de shaker; cocktails van alleen gedistilleerd roer je juist, omdat schudden ze troebel maakt.

Een espresso martini is de uitzondering die het hardst geschud wil worden: zonder die kracht krijg je nooit de cremelaag die erop hoort. Zeef daarna meteen in een gekoeld glas, want in de tin blijft het ijs smelten. Voor drankjes met muntblad of vruchtvlees zeef je dubbel, door een fijne theezeef heen.

Roestvrij staal kan in de vaatwasser, maar spoel een shaker het liefst direct na gebruik om. Citruszuur en suikersiroop drogen vast in de naad tussen tin en deksel, en dat is precies waar een Boston set gaat klemmen. Haal de onderdelen los, laat ze apart drogen en berg ze niet in elkaar op.

Koper, goud en mat zwart zijn afwerklagen die van vaatwastabletten dof worden. Die was je met de hand en droog je na met een doek. De vinyl uitvoering geeft grip en dempt geluid, maar verdraagt geen kokend water. Een glazen Mason Jar shaker is het kwetsbaarst van allemaal en hoort niet in een drukke bar.

Een shaker alleen is niet genoeg. Om af te meten pak je een van de jiggers, voor geroerde cocktails een barlepel en voor het zeven van een Boston set een losse cocktailzeef. Wat je schudt moet ergens in: de cocktailglazen staan per vorm gesorteerd. Zoek je het recept in plaats van het gereedschap, dan vind je op de cocktailpagina's per klassieker de verhouding en het bijbehorende glas.