Gli occhiali da sole

De maat bepaalt bijna alles. Een klein glas van 22 tot 25 cl schenkt vaak bij en houdt de thee daardoor heet; dat is de klassieke keuze bij muntthee en bij losse thee die je meerdere keren zet. Tussen 27 en 33 cl zit de standaard voor een lunchroom, ruim genoeg voor een theezakje met wat water erboven. Zoek je een glas waar een hele pot verse munt in past of waar je losse thee met een zeefje in laat trekken, dan kom je bij 34 tot 40 cl uit.

Daarna komt het oor. Zonder oor pak je een vol glas van 30 cl niet comfortabel vast, tenzij het dikwandig is of de bovenrand koeler blijft. La Rochère heeft daarom mokmodellen met een stevig oor, en Pasabahce lost het op met een uitlopende vorm waarbij je het glas aan de rand oppakt. Werk je in de horeca, kijk dan als derde punt naar stapelbaarheid. Duralex Versailles en Gigogne stapelen in elkaar en schelen daarmee een halve plank in de kast, wat achter een bar direct merkbaar is.

Spoel het glas voor met een scheut heet water. Dat lijkt overdreven, maar in koud glas zakt de temperatuur van je water binnen een halve minuut zo ver weg dat zwarte thee niet fatsoenlijk trekt. Schenk daarna tot twee centimeter onder de rand, zodat er ruimte overblijft om het glas op te pakken zonder in de thee te knijpen.

De temperatuur van het water doet meer dan de tijd. Groene thee vraagt om ongeveer tachtig graden, want kokend water maakt hem bitter binnen een minuut. Zwarte thee en kruidenthee wil je juist net van de kook af. Verse muntthee zet je door een flinke bos munt in het glas te duwen, kokend water erop te schenken en er drie minuten niets mee te doen. Wil je iets sterkers, dan werkt een hot toddy uitstekend in een theeglas, en een irish coffee net zo goed zolang het glas dikwandig genoeg is.

Duralex maakt zijn glazen van gehard glas: door de bovenkant snel af te koelen komt de buitenlaag onder druk te staan, waardoor het glas veel meer klappen verdraagt dan gewoon persglas. Breekt het toch, dan valt het uiteen in stompe korrels in plaats van scherven, en dat is precies waarom deze glazen in schoolkantines en ziekenhuizen liggen. Dikwandig persglas van La Rochère is niet gehard maar wel zwaar, en heeft aan massa genoeg.

Alles op deze pagina mag in de vaatwasser. Zet stapelbare glazen los in de korf, niet in elkaar geschoven, want dan blijft er water tussen staan. Thee laat op den duur een bruine aanslag achter op de bodem. Die krijg je weg met soda in heet water en een borstel, niet met schuurmiddel, want dat maakt het glas dof.

Drink je vaker koffie dan thee uit hetzelfde glas, kijk dan bij de koffieglazen, waar dezelfde maten in andere vormen terugkomen. Wil je dat je vingers helemaal niets voelen, dan zijn de dubbelwandige glazen de logische stap. De twee merken die deze pagina domineren hebben hun eigen overzicht: Duralex voor gehard stapelglas en La Rochère voor het geribbelde Franse werk. Zoek je specifiek glazen die in elkaar passen om plankruimte te sparen, dan staan alle stapelglazen bij elkaar, ook in maten die je voor water en frisdrank gebruikt.